“Yazdıklarım gülünç müydü? Başka yazılanların aynısı mıydı? Bu düşünceler yüzünden bilgisayarımı kafenin camına fırlatma isteğiyle yazıyordum. Salatalıklar buzdolabının sebze bölmesinde yumuşayana kadar yazıyordum. Kocama çıldırırken, ona saydırırken yazıyordum. Böyle yapmasam belki yazamazdım. Ağzımı açmıyorum diye her şey normal sanıyordu çünkü. Kızımın mektuplarını sürekli ‘daha çok gayret edeceğim’ ile bitirmesi içimi acıttığı için yazıyordum.”
Dün Bahardı, yeni Kore edebiyatının ...