Mary Shelley, Frankenstein’da, yaratmanın felakete dönüştüğü bir anlatı kurgular. İnsan saplantı derecesindeki aşkın bilgi arayışıyla yalnızca bir yaratık değil, aynı zamanda en karanlık dürtülerinin ve arzularının cisimleşmiş bir hâlini de doğurur. Anlatılan yalnızca gotik bir korku hikâyesi değildir; ihtirasın sakıncaları, benliğin kırılganlığı ve insan zihninin yıkıcı gücü üzerine etkili bir düşünümdür. Karşı karşıya kaldığımız tablonun kendisi, insan ile insan olmayan arasındaki gerilimlerin ...