Bozkırı severim,
Kavaklarını bozkırın
Söğütlerini bir de
Su başında bitmiş
Nazlı nazlı salınışını rüzgârda
Yalnızlığını bazen
Tek ağacını ıssızlığının ortasında
Terk edilmiş
Belki de terk etmişliğini
Cesaretini,
Kışına, gecesine direnişini
O tek ağacın
Ve ıssızlığı bölüşünü
Gecede baykuş sesi gibi
Bozkırı severim
Dağılmadan, yıkılmadan
Durmayı öğretir.