Mandeville’in eserinin temel metaforu, çalışkan arılarla dolu bir kovan üzerinden şekillenir. Bu kovan, bireylerin hırsları, lüks düşkünlükleri ve çıkarcı davranışları sayesinde refaha ulaşmış, ancak ahlâkî bir dönüşüm geçirerek erdemli bir topluma dönüştüğünde çöküşe sürüklenmiştir. Mandeville, bu alegori aracılığıyla geleneksel ahlâk anlayışına meydan okur ve ekonomik gelişmenin, bireylerin sadece erdemli ve fedakâr olmasıyla değil, aynı zamanda bencil dürtülerini takip etmeleriyle mümkün oldu ...