elif zal lam harflere ve şükür feleklerine nefesin zerresine noktanın tanesine boşluğun ve suskunluğun şükür hengâmesine ve selam kurulduğun amaya gönüle ve süveydaya mihmana ve beyzaya ol dediğin kere selam ol dediğin kere devam bilmiyordum -bildirdin!- baktın ve bakışınla eridi dolu erimek hicapladır -yandırdın!- yuvarlaklık ve berraklıkta bir cevheri andırıyordu suyun köpüğüyle yoğurdun eşyayı nefesinle doğrulttun ateşi ve buharı cemalin ve celalin kürsülerinde o yüce gökleri açtın ol dedin h ...