Ertangil'in Monologlar'ında sergilenen, zihnin spontane hareketiyle şekillenen ve kişisel anılardan metafizik sorgulamalara uzanan samimi bir düşünsel portre ile karşılaşıyoruz. Bu eser, yazarın benimsettiği metodun en çarpıcı özelliği olan, her çeşit ideolojik sertlikten kaçınan ve önceden belirlenmiş çerçeveler içinde kalmayı reddeden yaratıcı bir söylem inşa ediyor.
Mutlak gerçeklerin peşinde koşma yerine "görüş alanları"nda seyahat etmeyi benimseyen Ertangil, aynı zamanda tüm perspektif ...