Osmanlı bürokratlarının gözlemleri sadece Fransa ile sınırlı değildi. 1790’larda elçi olarak Viyana’ya giden Ebubekir Râtib Efendi de reformlara temel olabilecek birçok görüş paylaşmış durumdaydı.
Avrupa insanının özgürlüğüne özel vurgu yapan Ebubekir Râtib Efendi’ye göre, vergisini veren ve yasalara uyan bir kişiye giyim, kuşam, seyahat ve yeme içme konusunda hiç kimse karışmıyordu. Kadınların ise kısıtlamaları, “örtünmeleri ve çekinmeleri yoktu”. Gündelik yaşamdaki bu özgürlüklere karşın, ...