“Korku insanları bireyleştirdiği, münferitleştirdiği için birlikte korkmak mümkün değildir. Korku hiçbir topluluk,
hiçbir Biz yaratmaz. Korku içindeyken herkes kendi içinde, tecrit edilmiş hâldedir. Buna karşılık umut, bir Biz
boyutu kapsar. Umut etmek aynı zamanda ‘umudu yaymak’, alevi taşımayı sürdürmek, ‘alevi her tarafta beslemek’
demektir. Umut, devrimin mayasıdır, yeninin mayasıdır: Incipit vita nova. Korku devrimi diye bir şey yoktur. Korkan
kişi tahakküme boyun eğer. ...