"Bombalarla uyanıyorduk çoğu sabah, intiharlarla selamlıyorduk güneşi, ölümlerle yapıyorduk kahvaltımızı, kan tadında çaylar içiyorduk seninle yemekhane sohbetlerinde ve biz sadece çocuktuk. Oyun çağında ölümle uyuyup ölümle uyanan çocuklardık." Farklı evlerin, aynı karanlığın çocukları Civan, Miran, Musa ve Naze... Aynı trajik kaderde buluşan bu dört ruh; oyun çağında ölümle tanışarak çocukluklarını karlı tepelerde toprağa gömerler. Ancak kaçış bir yanılsamadır; şiddetin ruhlarda açtığı yara, k ...