"Nihayetinde kuşkulanmak, Descartes’ın icadı değildi; keza
öfkelenmek de. Ne var ki, ilkini sistematik hale getirmeyi
başardıysa da, ikincisinde başarısız olduğunu veyahut en azından
öfkesinin alazının otokratik yönetimlere uzanmadığını
söyle yebiliriz. Aklın ‘doğal ışığı’nı karanlığa bulayan bir savaş,
prenslerin adaleti sözlerinden ibaret hale getirmek istemesi ve
Birleşik Eyaletler’dekiler başta olmak üzere bizzat yaşadığı bin bir
musibet, ona öfkelenmesi –h ...